Allemaal krijgen we er mee te maken. Vaak komt het pas bewust op ons bordje door het overlijden van een dierbare of als een ernstige ziekte, een ongeval de ander of ons zelf treft. In ons leven sterven we dan ook regelmatig een beetje. Er bij stil staan doen we echter niet dikwijls en houden onze eigen aardse eindigheid liefst op afstand. Deze cursus nodigt uit er bij stil te staan, je eigen sterfelijkheid te gaan ontdoen van vele beelden die je niet dienen. Je kunt zo zelf zorg dragen voor meer innerlijke ruimte, voor het verkleinen van je geestelijke afstand tot de dood. Dat is niet ‘zwaar’ want het schept ruimte in het hier en nu: stervenskunst = levenskunst. Weet je immers je verhouding tot je sterfelijkheid te veranderen dan kom je anders in het leven te staan. Zeker voor de ouder wordende mens is dit een positief perspectief.
We hopen allemaal oud te worden, liefst niet te snel en met weinig ongemakken. De één laat het op zich afkomen, de ander ziet er erg tegen op. Maar als de 50 voor de één, of 60 voor de ander is gepasseerd dan laat de leeftijd zich gevoelen. Fysiek en/of geestelijk krijg je met grote veranderingen te maken. Ook je sociale omgeving verandert; het werk laat je los, kinderen vertoeven elders, vaak vraagt mantelzorg aandacht, moet afscheid genomen worden van ouders en soms van een veel te jonge partner of zelfs kind. Het leven kan zo op rijpe leeftijd als een last gaan voelen; velen lijden onder gevoelens van eenzaamheid waarbij het naderende levenseinde een stille worsteling wordt, soms zelfs een verlangen.
De cursus ‘Sterfelijkheid’ van Aardewijs biedt je de gelegenheid te werken aan je eigen stervenskunst, zal je verhouding tot het onvermijdelijke anders worden. De innerlijke ruimte die je schept is helend voor jezelf waardoor je rust behoudt als sterfelijkheid aan de orde is. Een zegen voor jou en je dierbaren of hen die je professioneel bij staat. Niet alleen in de laatste levensfase maar juist ook daarvoor als prangende levensvragen zich aandienen. Onze sterfelijkheid is zo vaak een thema dat verzwegen wordt. Mensen zijn zich zelden bewust van hoe sterk dit thema een rol speelt in hun welzijn.
In de cursus gaan we stil staan bij onze persoonlijke sterfelijkheid, proberen het te ontdoen van zijn zwaarte, het te maken tot iets wat we kunnen delen met onze naasten. Het leven vieren tot het ons loslaat, is een prachtige uitdaging. Denk niet: “daar ben ik te oud voor!” De oude dag kent ook zijn zegeningen; persoonlijke groei is tot op hoge leeftijd voor mensen weggelegd. Denk niet: “daar ben ik te jong voor!” Wie zijn stervenskunst ontwikkelt werkt aan zijn levenskunst; het schept innerlijke ruimte in het hier en nu.
Het ga je goed!
Jolanda en Ad Vermeer
Aardewijs