Ongelijkheid is de angel

Dit blog neemt je vanuit de actualiteit mee naar hoe je daar anders in kunt staan. De aanleiding is wat zich nu in onze welvaartstaat afspeelt ten aanzien van asielzoekers. Dit raakt ons diep en noopte ons tot in stilte op zoek te gaan naar de angel van het probleem. Wij hebben veel gereisd, ook in Afrika en Azië, overal werden wij door medemensen gastvrij ontvangen en zo nodig geholpen, hoe armer hoe meer bereid tot delen. Het doet pijn deze mensen de deur te wijzen als ze in nood bij ons aankloppen. Wat is hier gaande terwijl zo velen het hart op de goede plaats hebben?

We werden getriggerd door het recent van kracht geworden Migratiepact van de EU. Het maakt veel los; vooral bedenkingen en twijfels over het effect. Wat duidelijk is, is dat dit Pact tot stand gekomen is onder een toenemende druk vanuit de samenleving om asielzoekers buiten de deur te houden. De huidige leiders van Europa hebben zich hierdoor helaas laten verleiden tot een trieste, machinale benadering van veelal getraumatiseerde, hulpbehoevende medemensen. Politiek gezien moest de oplossing vooral streng en hard zijn. Naar binnen keren en op zoek gaan naar wat in de diepte speelt is ook nu weer niet gebeurd. Het Pact werpt vooral hindernissen en controles op maar deze zullen wanhopige mensen niet verhinderen bij ons hun heil te zoeken.

De angel voor het migratieprobleem zit naar onze mening diep en breed in onze samenleving verankerd en heet: ongelijkheid. Op wereldschaal manifesteert het zich desastreus o.a. door de onderdrukking of zelfs uitroeiing van minderheden en soms hele volkeren. Dalen we af naar onze eigen samenleving dan vinden we ongelijkheid ook op vele terreinen terug, denk maar aan de verschillen in inkomen en bezit of aan hoe we omgaan met arbeidskrachten uit Oost-Europese landen. Maar ook persoonlijk is ongelijkheid een belangrijke drijfveer waarmee mensen dagelijks moeten dealen ten koste van veel stress. Ga zien hoe gewoon het is om dagelijks bezig te zijn met je te onderscheiden, om goed genoeg of de betere, de meer geslaagde te zijn. Het zijn maar enkele voorbeelden, als je er op gaat letten ga je zien dat het leven van de huidige mens(heid) vol van ongelijkheid is.

Het tragische is dat we ongelijkheid, ondanks alle kwalijke effecten accepteren en in veel situaties zelfs nastreven. Het ondermijnt op ernstige wijze onze beschaving omdat het ruimte schept voor allerlei vormen van geweld, denk aan: femicide, misbruik, discriminatie, zinloos en huiselijk geweld, criminaliteit, oorlog, genocide e.a.. Willen we hier echt wat aan doen, dan zullen we gelijkheid tot onderlegger van onze samenleving moeten maken. Als we immers de ander werkelijk als onze gelijke gaan zien halen we de angel uit heel veel kwaad!  

Bij meer gelijkheid in de samenleving zullen mensen niet langer asielzoekers als de schuldigen zien voor waarin zij zich tekort gedaan voelen. Simpel, omdat ze zich niet meer tekortgedaan zullen voelen. De welvaart moet gewoon eerlijker verdeeld worden. Laat rijke landen voortaan armere landen als gelijkwaardig tegemoet treden en werkelijk gaan helpen om op een gezond welvaartsniveau te komen. Niet langer hun grondstoffen voor een habbekrats tot ons verdienmodel maken, of ons afval bij hen dumpen. Dan zullen veel jonge mensen geen reden meer hebben om op zoek te gaan naar een beter bestaan. Zij vinden hun geluk dan thuis.

Ongelijkheid is geen gegeven maar een keuze, dus kunnen we dit veranderen. Een beschaving gebaseerd op gelijkheid is de sprong in de evolutie van de mens die we moeten maken. Ook een zeer welkome omdat we toegroeien naar een wereldbevolking die meer en meer één is. Daarbij ontkomen we niet aan een herverdeling van welvaart. Maar is dit erg als we er wereldvrede voor terugkrijgen? Het is de evolutie van de mens die ons naar meer één zijn, naar elkaars gelijke zijn, stuurt. Dat is hoopvol, de evolutie van elke soort, ook van de mens, verdraagt het immers niet om terug te keren naar wat eens was, dat is funest.

Laten wij de keuze voor onszelf maken en wel naar binnen keren en daar ervaren dat onze verhevenheid boven de ander, boven de Aarde en haar natuur, niet past bij wie wij werkelijk zijn; elkaars gelijke. Laten we vanuit dat diepe weten de ander onze hand reiken en delen. Daartoe zijn wij vrij; een rijkdom die vraagt om gedeeld te worden!

Jolanda en Ad Vermeer
Aardewijs
Berkel-Enschot   

Eens in de Himalaya in mijn eentje fietsend op weg naar de bron van de heilige Ganges vloeide, omgeven door majestueuze bergen en indrukwekkende ongelijkheid, uit mij (Ad) onderstaand gedicht:

Ben gelijk

Alles wat ik schiep is gelijk aan elkaar,
laat mensen gelijk zijn tot alles;
tot alle mensen,
tot alles wat ik geschapen heb.

Er kan geen evenwicht zijn in de wereld
als er geen gelijkheid is.

Het zou zo moeten zijn als met de Aarde;
er op staan is voor iedereen hetzelfde.

Het zou zo moeten zijn als met de Zon;
iedereen voelt dezelfde zonneschijn.

Ben als de Aarde en de Zon;
ben gelijk.