Laten we ont-wapenen

De samenleving is nog niet klaar met de Coronapandemie of oorlogsgeweld houdt ons in de greep. Hopelijk komt er snel een einde aan de terreur. Het lijden van de Oekraïners onder de agressie van Poetin en zijn handlangers maakt diepe indruk. Laten we niet ‘de Russen’ de schuld geven, ook zij zijn slachtoffer; van een misleidende dictatuur, de oorlog en onze sancties! Hoe we met zijn allen op dit drama reageren zal een groot stempel drukken op de komende decennia. 

Verbondenheid is essentieel
Het positieve wat we zien is dat, het lijden van anderen kwaliteiten als naastenliefde in mensen wakker maakt. Dit voedt het vertrouwen in ons mensenbestaan. Oorlog kan echter ook existentiële angst in mensen oproepen en ons lam leggen of in de vechthouding doen schieten en het slechtste in ons naar boven halen. Welke reactie de oorlog ook in je oproept; het getuigt van verbondenheid en dat geeft hoop. Het gevoel van verbondenheid genereert immers energie in ons mensen die nodig is om een einde te maken aan onenigheid. Het gegeven dat verbondenheid wederkerig is betekent dat onze reactie op dit geweld er toe doet. Willen we een oorlog beëindigen en tot ware vrede komen dan vraagt dit om de verbinding met de ander aan te gaan uit Liefde met een hoofdletter, heel veel Liefde. De uitdaging is ons daar innerlijk mee te blijven verbinden!    

Een nieuw elan is nodig
Wat deze oorlog duidelijk heeft gemaakt is dat afschrikwekkende bewapening niet in staat blijkt om vrede in stand te houden. Sterker nog, het bezit van atoomwapens maakt de huidige oorlog in de Oekraïne juist mogelijk en ingrijpen tot een onverantwoord avontuur. We zullen als mensheid op zoek moeten naar nieuwe wegen om tot duurzame vrede te komen. Terugkeer naar het oude, meer bewapening en grotere legers, zal geen gevoel van veiligheid meer geven. De illusie om vrede te baseren op macht is voorgoed doorgeprikt. Laten we het tijdperk van macht en tegenmacht geen impuls meer geven door een nieuwe wapenwedloop. Dan blijft macht het hoogste goed in de wereld, terwijl we juist daardoor op vele fronten vastlopen. De evolutie vraagt van de mensheid om de vredeslat hoger te leggen.

De wereld is toe aan harmonie
Onze wereld is niet meer die van de vorige eeuw, meer en meer mensen zijn inmiddels wereldburger geworden. We communiceren en werken met elkaar over landsgrenzen heen, economieën en culturen vermengen zich. We groeien gestaag toe naar een wereldsamenleving; een niet tegen te houden proces in de evolutie van de mensheid. Vele crises zoals we die nu kennen wijzen ons de weg; een wereldwijde aanpak ervan is een must, willen we een duurzame en vreedzame samenleving bereiken. Alles vernietigende wapens zijn hierbij een sta in de weg; een harmonieuze wereldsamenleving is dan ook harde noodzaak, geen droom. Laten we daarom ont-wapenen en al onze energie stoppen in een wereldwijde beweging naar harmonie. Zo’n perspectief biedt hoop en werkt uitnodigend, iets dat wapens ons niet kunnen bieden. Elke stap in die richting haalt stress uit onze overspannen wereld.

Naar kracht die verbonden is met ons hart
Een dergelijke beweging vraagt om te werken aan de verbinding van mensen, wereldwijd. In het bijeenbrengen van onze soort schuilt immers ware vredesenergie omdat mensen elkaar begrijpen, weten wat essentieel is om gelukkig te zijn. Dat wordt niet bepaald door macht, status of bezit maar door hoe het is met onze dierbaren, onze mogelijkheden tot ontplooiing , veiligheid, gezondheid, huisvesting, eten en drinken. In dit rijtje passen geen wapens waarmee een ontspoorde leider verderf kan zaaien. De uitdaging van deze tijd is macht te transformeren in kracht met een harmonieus karakter. Wij mensen zullen deze transformatie gestalte moeten geven door onze kracht te verbinden met ons hart. Als wij dit vreedzame heft in handen nemen zullen onze leiders niet anders kunnen dan ons volgen.

Transformeren doe je niet zomaar even
Laten we ons bewust worden van hoe sterk het streven naar macht in onze cultuur en ons eigen doen en laten is verankerd. Wij worden immers geleefd door een sterk streven naar onderscheid, ongelijkheid, naar beter zijn dan de ander, meer te bezitten, zekerheid etc. Met een ‘ik’ als dominante leider probeert de huidige mens ‘in control’ te zijn. Dat ‘ik’ van ons,  is daarbij bereid ver te gaan; kan meedogenloos zijn naar onszelf, de ander en onze leefomgeving. We lijden aan onwetendheid van wie we ten diepste zijn; natuurlijke, kwetsbare en afhankelijke wezens met een goed hart. Met als gevolg; een strijdend bestaan. Ook de Aarde kan onze begerige ‘ik’ cultuur niet meer dragen. We zullen ons dan ook persoonlijk moeten ont-wapenen om tot een harmonieuze leefstijl te komen. Dat vraagt om toewijding en geduld, ook mildheid naar jezelf. Elk stapje dat je daar in zet is winst en straalt af op je omgeving. Blijf geen toeschouwer; besef dat jouw verandering die van de wereld is.    

Thich Nhat Hanh, boeddhist en visionair, zei ons: “Er is geen weg naar vrede, vrede is de weg”.
Hij maakt ons met zijn uitspraak duidelijk dat we om vrede in de wereld te realiseren als mens vrede moeten belichamen. De oorlog in de Oekraïne roept ons dan ook persoonlijk op om ont-wapenend te reageren. Om steeds als zich in ons gevoelens van venijn, haat, destructie, meedogenloosheid maar ook machteloosheid aandienen ons daar niet in te laten meeslepen; laat ze er slechts zijn en zet ze niet om in woorden of daden. Richt daarentegen je aandacht op de Liefde in jou, in het besef dat het je verbindt met de Liefde in elk medemens. Liefde is onze universele, onuitputtelijke bron waardoor harmonie in het hier en nu mogelijk is. Als we ons ont-wapenen zal harmonie zich als vanzelf ontvouwen.

Jolanda en Ad Vermeer
Aardewijs