Wie kan het zich nog herinneren of was er misschien zelfs bij? De demonstraties in ons land tegen kernwapens in het najaar van 1981 en 1983 met respectievelijk 420.000 en 550.000 demonstranten. Een massale opstand tegen nieuwe kernwapens als de kruisraket en de neutronenbom. Het wereldwijde verzet van toen tegen ongekende vernietiging heeft de kernwapens helaas niet de wereld uit gekregen. Het werd echter wel een keerpunt waarbij ongebreidelde groei veranderde in een streven naar minder nucleair wapentuig. Met dank aan de al begin ’60 begonnen beweging ‘Ban de Bom’!
Wij, van Aardewijs, zijn niet van het op straat protesteren maar waren er toch bij in ’81 en ‘83. Als alle leven in grote mate wordt bedreigd, wordt toekijken onverdraaglijk. Zo is dat ook met het huidige geweld dat de mensheid de Aarde aandoet. Opnieuw voelden we ons op 6 november j.l. geroepen in Amsterdam te gaan betogen. Meer dan 40.000 gelijk gezinden zorgden voor een vreedzame en bezorgde schreeuw om “actie, actie, actie” in plaats van “bla, bla, bla”. In de eerste plaats in Nederland waar de politiek/overheid het tot nu toe ernstig af laat weten. Voortdurend wordt niet uitgevoerd wat volgens vastgestelde plannen zou moeten en handelt men in strijd met wetgeving. Maar ook was deze Klimaatmars een oproep aan alle wereldleiders bijeen in Glasgow om te besluiten tot effectieve en snelle ingrepen.
Opnieuw is er wereldwijd een beweging gaande om de vernietigingskracht van de mens te beteugelen. Toch is er een groot verschil met de situatie van begin jaren ’80. Destijds was het ‘het volk’ dat verandering wilde van ‘de politieke machthebbers’. Bij hen zat het probleem, zij bedachten immers de inzet van nog meer kernwapens. Dat was lekker demonstreren; ‘zij’ moesten veranderen! Het klimaatprobleem van nu is echter veel nadrukkelijker ‘ons’ probleem. Datzelfde geldt voor milieuverontreiniging, het uitsterven van soorten, terugloop van biodiversiteit, ontbossing e.a.. Ze zijn allen een bedreiging voor elk leven, elke Aardebewoner krijgt met de gevolgen er van te maken. Ook wat we er tegen gaan doen zal grote impact hebben op ieders bestaan. Sterker nog: willen remedies succesvol zijn dan zal ‘het volk’, wij dus, er de schouders onder moeten zetten. Dit alles niet over honderd jaar, nee vanaf nu.
Willen we komen tot voldoende duurzame veranderingen dan is een transformatie van onze samenleving aan de orde. Daarmee heeft de mensheid op deze schaal geen ervaring. Wil je als individu zo’n jarenlang proces vol onzekerheden goed door komen dan zal de politiek hiervoor de juiste voorwaarden moeten scheppen. Essentieel is dat van meet af aan helder is wat werkelijk om een oplossing vraagt; een huis vol scheuren renoveren zonder naar de fundering te kijken wordt geen succes. Problemen die ons dreigen te overstijgen moeten daarbij wel overstijgend worden aangepakt! Door eerst samen dieper te kijken naar de problemen en het daar over eens te worden. Vervolgens met zijn allen oplossingen te zoeken vanuit de intentie het welzijn van al wat is te dienen. Wat we helaas zien is dat ‘de oude politiek’ hiertoe niet in staat is, zij zien onvoldoende dat de mensen van nu betrokken, gehoord en gezien, willen worden. Men houdt het probleem bij zich en komt vervolgens met oplossingen waarin mensen zich niet herkennen. Zo is verkondigen dat ‘de energietransitie’ voor de burger budgetneutraal kan verlopen (ofwel ons niet raakt) volstrekt niet realistisch. Mensen voelen op hun klompen aan dat dit niet kan.
Hoe verfrissend zou het zijn als politieke leiders ons eerlijk zouden vertellen dat onze huidige leefstijl niet in stand te houden is. Dat de uitputting van zowel de Aarde als de mens zelf hiervan een gevolg zijn. Dat wij een bedreiging zijn voor alle leven en onszelf als soort. Dat wij mensen natuur zijn en kwetsbaar. Dat ons alsmaar blijven streven naar ongelijkheid ooit een verkeerde afslag van de mensheid was. Dat we dringend afscheid moeten nemen van een maatschappelijk bestel dat ons heeft doen ontsporen op vele fronten. Dat we die gigantische transformatie samen gaan doen. Opdat de relatie van de mens met de Aarde en haar natuur zich duurzaam zal herstellen. Waarbij ook de verbinding van mensen met elkaar en de mens met zichzelf vreedzamer en gezonder zal worden. Dat we voor dit alles zullen moeten inleveren maar is dat zo’n ramp? Kijk eens goed wat we nu allemaal inleveren; gezondheid, harmonie, sociale rechtvaardigheid e.a.. Dan wordt duidelijk dat de verandering een grote belofte in zich draagt. Een dergelijk perspectief zou een wake up call zijn, die een eind zou maken aan de afwachtende en behoudende teneur in de samenleving.
Het is niet realistisch te verwachten dat de huidige politiek in meerderheid een dergelijk perspectief op korte termijn zal bieden. Hun verstriktheid in belangenbehartiging is daarvoor te groot. De transformatie zal langs een andere weg tot stand moeten komen; we zullen zelf het voortouw moeten nemen! De vrijheid die wij in onze samenleving kennen maakt dit mogelijk; wij hebben persoonlijk heel veel keuzes. Het is zaak verantwoordelijkheid te nemen en onze keuzes voortaan heilzaam te maken. We kunnen dit doen in alle rollen die we hebben: als Aardebewoner, werknemer, huis- en autobezitter, opvoeder, medemens, energiegebruiker, consument van alles wat onze planeet ons biedt e.a.. Word je daarbij vooral bewust van de tomeloze hebzucht die ons in de greep heeft, dat bevrijding hiervan ruimte schept voor geestelijke groei en harmonie, vandaar de oproep: ‘Ban de Begeerte’! Wij zelf staan aan het begin van de oplossing.
De evolutie heeft ons rijp gemaakt voor deze stap. De Aarde roept daarbij op het welzijn van al wat is tot onze belangrijkste drijfveer te maken. Een uiterst zingevend motief voor ons bestaan. Hier kan eenieder vandaag mee beginnen. De politiek, het bedrijfsleven en de rest van de samenleving zullen volgen als we met voldoende in getal zijn. De demonstratie in Amsterdam liet opnieuw voelen hoe sterk gebundelde energie kan zijn. Verbind je daarom met die transformerende beweging die volop gaande is in de samenleving, het is goed voor je spirit !
De Coronapandemie heeft laten zien dat veranderingen, als het er echt op aankomt, op een grote solidariteit kunnen rekenen. Dat we in staat zijn tot grote veranderingen op korte termijn als een beter welzijn voor allen het perspectief is. Er is dan ook geen reden om te wanhopen maar wel om de oproep van de Aarde persoonlijk te gaan beantwoorden.
Vlak voor zijn onverwachte afscheid van het aardse schreef Godfried Bomans (1913-1971) zijn ‘Notities van een verontruste’ waarin hij voor ons een hoopgevende boodschap had. In zijn bespiegeling geeft hij een beeld van hoe de mens omgaat met verandering. Dat de mens daartoe niet bereid is, zelfs niet als de dreiging van rampspoed groot en tastbaar is. Echter, als hem een andere bodem onder het bestaan wordt aangereikt dan zal hij het oude loslaten alsof hij er zich nooit hardnekkig aan heeft vastgeklampt.
Laten we onszelf die nieuwe bodem onder het bestaan verschaffen door ons te verlaten op wijsheid die in ons resoneert. Stel je er voor open, vaak is daar een crisis voor nodig.
Jolanda en Ad Vermeer
Aardewijs
?
Dank je wel Jolanda en Ad…Na de gekte van Black Friday en zoveel andere stemmen, een frisse wind.
Weer met veel interesse gelezen! Dank jullie wel 🙂
Hartelijke groet!