Over Licht dat in ons is

Dit blog is geïnspireerd door de Coronapandemie en de winter. Niet vanwege de grauwsluier die het virus en de korte grijze dagen trekken over het gemoed van velen. Er is immers meer wat ons wordt aangereikt. Laten we daar ons licht over laten schijnen! Pas na te hebben opgemerkt dat Corona al tot positieve dingen heeft geleidt. Neem de snelheid waarin vaccins kunnen worden ontwikkeld en goedgekeurd. Neem het thuiswerken dat zal blijven en op veel fronten verlichting brengt; minder stress, minder CO2 uitstoot, minder extra wegen en meer tijd voor het thuisfront.  

Het feit dat we de kortste dag zijn gepasseerd en het daglicht langzaam gaat toenemen zal veel mensen goed doen. De op gang gebrachte vaccinatie doet dit ook; in de media dan ook regelmatig omschreven als ‘licht in de duisternis’. Maar we hebben zowel t.a.v. besmettingen door het virus als het beperkte daglicht nog een tijd te gaan. Deze periode waarin we ‘het donker’ nog moeten verduren vraagt veel van ons, het druist zo in tegen onze cultuur en leefstijl. Hard werken en haasten helpen niet; geen controle hebben is lastig voor ons en roept wellicht gevoelens van onmacht op. Neerslachtigheid en wanhoop liggen op de loer.

De natuur leert ons echter dat we een dergelijke tijd juist goed kunnen gebruiken om straks anders uit dat nare donker tevoorschijn te komen, individueel en als mensheid. Doen we dat niet dan tuimelen we massaal in de valkuil van het veel geuite verlangen terug te keren naar het oude. Maar als crises ons in de loop der eeuwen iets geleerd hebben dan is het dat ze een schreeuw zijn om verandering. Bij een crisis hebben we die te lang tegen gehouden. Ontkenning of weerstand houden echter nieuw leven niet tegen. Zorgt wel voor chaos en vaak voor veel leed. Zo’n donkere tijd is dan nodig om tot bezinning te komen door dieper te kijken naar wat speelt.

Laten we om tot inzicht te komen stil staan bij wat de tijdgeest ons aanreikt; licht en duisternis. Duidelijk fenomenen waar mensen ‘iets’ mee hebben. Neem eens waar hoe je zelf een kaars aansteekt; waarschijnlijk zelden nonchalant of zomaar, eerder met enige waardigheid. Soms wordt een kaars ontstoken voor de sfeer, omschreven als warm of gezellig, soms voor verlichting van pijn of verdriet, soms uit dankbaarheid voor wat ons toeviel. We weten kennelijk dat de kaars ons zal gaan raken. Niet verwonderlijk; het kleine vlammetje is in staat een grote duisternis te verdrijven waarbij haar licht warmte brengt aan wat het ontmoet. Licht is daardoor leven scheppend, zorgt voor groei en bloei, is drager van vreugde en kracht. Licht is universele Liefde; het maakt alle leven op Aarde mogelijk, ook dat van ons. Niet zo raar dat we er ‘iets’ mee hebben.

Als we dieper kijken zien we dat de kaars bestaat uit materialen met een oorsprong uit de natuur, uit wat kon leven of groeien door licht. De kaars bestaat uit gestolde zonne-energie dat opnieuw in staat is licht en warmte te bieden. Als wij dieper naar onszelf kijken herkennen wij de mens (en onszelf) in de kaars. Wij ontlenen immers ons bestaan aan hetzelfde Licht, dezelfde universele Liefde die opgeslagen ligt in onze essentie. Zij is in onze aard verankerd waardoor wij net als de kaars in staat zijn te stralen en daarbij leven scheppend te zijn, kracht en vreugde te bieden.  

Geen wonder dat deze universele Liefde in alle mensen, waar ook op deze aarde wordt herkend. Mensen verschillen misschien in uiterlijk, gewoonten etc. maar allen kennen de Liefde, voor alle leven, voor wie en wat hen dierbaar is. Als wij die onvoorwaardelijke Liefde uitstralen worden wij door gewone mensen overal ter wereld met open armen gastvrij ontvangen. Het mooie is dat vanaf onze verwekking onze kaars brand. Het zien van een kleine baby ontroert ons al snel; wij herkennen in dat jonge leven de power van haar of zijn vlam. Staat tijdens ons leven ons vlammetje op een laag pitje dan hoeven wij onszelf slechts te openen voor de liefde die ons geboden wordt; door medemensen, de rijkdom van alle leven en de Aarde. Ook door onszelf lief te hebben kunnen wij de eigen vlam voeden. Liefde is een oerkracht niet alleen van mensen maar van al wat leeft; ze verbindt ons met alle leven als gelijken.

Het wordt tijd dat we gaan inzien dat wij van natuurlijke aard zijn in plaats van alle energie te stoppen om dat te ontstijgen. Veel waardevols zijn we in onze ontwikkeling zijn kwijt geraakt waaronder de tijd nemen voor bezinning, even met aandacht stil staan. Kijken we naar de natuur om ons heen dan zien we dat de donkere tijd van de winter noodzakelijk is voor nieuw leven. Dat de maanden ingetogenheid nodig zijn om wat was uitgebloeid te verteren en te transformeren in nieuwe groeikracht. Aangespoord door meer licht, komt het nieuwe vervolgens als vanzelf tevoorschijn; bolletjes en zaadjes komen uit, lammeren worden geboren, kuikens komen uit het ei. Allemaal na in het donker hiervoor de kracht te hebben ontwikkeld.

Het verduren van de donkere tijd waarin we zitten vraagt om aandacht voor onze innerlijke vlam en die van anderen. Als zoals nu veel op slot gaat, zorg dan dat jij je hart open houdt, je vlam heeft brandstof nodig! Heb voortdurend liefdevolle aandacht voor wat er zich in jezelf afspeelt, sta stil bij de impact die alle omstandigheden op je hebben. Hou vast aan het diepe weten dat jouw licht sterker is dan welke duisternis ook die zich van buiten aan je opdringt. Dan kun je oprecht met vertrouwen in deze tijd staan. Omarm jezelf liefdevol inclusief alle eventueel aanwezige sombere gedachten, gevoelens van onzekerheid, boosheid op Corona-ontkenners of verveling etc.  Zeg voortdurend tegen jezelf “er is ………..(somberheid, onzekerheid, boosheid e.d) in mij maar ik ben dat niet. Ik ben drager van het Licht”. Als vanzelf zal deze liefdevolle omarming je gemoed verlichten. Daarna is de tijd rijp de ander te vragen: “hoe is het met jou?” We hebben nu de gelegenheid om hiermee in alle beslotenheid te oefenen en je verder te bekwamen. Grijp de gelegenheid aan je zaden klaar te maken voor het toenemende licht dat komen gaat. Een paar minuten aandachtig stil zijn per dag maakt al een groot verschil.

Laten wij ook als mensheid deze donkere tijd benutten om aan transformatie te werken. Uit liefde voor elkaar en de Aarde. Laten we ons eigen Licht uitdragen in woorden en daden en zo delen. Iets afdwingen werkt niet. ‘Het nieuwe verhaal‘ waar de mensheid naar snakt komt niet door religie tot ons, of als een maatschappelijke doctrine, noch door politici, die tijd ligt achter ons. Wachten op iemand die ons komt vertellen ‘hoe het moet’ heeft geen zin. De evolutie heeft ons zover gebracht dat wij in staat zijn te luisteren naar de universele bron in onszelf. Als wij ons daardoor laten leiden zal onze verandering die van het grote geheel zijn. Weet dat meer en meer mensen Liefde gestalte willen geven en zich klaar maken om onze verbondenheid met de Aarde gezamenlijk heel anders in te gaan vullen.

Laat elk idee van tijd die deze gigantische transformatie van de mensheid kost los; evolutie voltrekt zich over vele generaties. Onze eigen bijdrage er aan is er een van nu: ontwaak en doe het anders. Van hoe die betere duurzamere samenleving er concreet uit moet zien hebben we geen idee. Laat elke verwachting los; ontwaak en ga vanaf nu op weg. Deel je levensvreugde met anderen en open jezelf voor die van anderen opdat jullie elkaars vlam nieuwe duurzame brandstof geven. Zo word je medeschepper van het nieuwe verhaal dat de mensheid nodig heeft. Het feit dat jij als Lichtdrager dit leest betekent dat je daar toe uitgenodigd bent.

Als we maar enigszins ‘verlicht’ ontwaken uit de huidige crises dan hebben wij geluisterd naar wat deze ons wilde vertellen.

Jolanda en Ad Vermeer

Aardewijs

Liefde is wat je bent

Je gedachten scheppen de wereld.
Wat zou er kunnen gebeuren
als je zou leven vanuit het weten
dat jij de goddelijke volmaaktheid in je draagt
nu, hier?

Als je dit gaat beleven,
kijk je niet langer naar wat mensen van je zeggen
of zoek je niet langer meer de waardering
waar je zo diep naar hunkerde.
Je rust in je ware Zelf,
en daar is alles goed.

Wéét….Liefde is wat je bent!
Wat een wondermooie mantra…
Ik ben Liefde…ik ben Liefde…
Alle cellen van je lichaam zullen dit blijven herhalen
en je zult helemaal tot ontspanning komen
want je weet dat dit waar is.

Ik ben Liefde…ik ben Liefde…
Zeg het steeds weer tegen jezelf…
Jij bent Liefde, jij bent Liefde,
de groet aan allen die je ontmoet.

Een schitterende zon ontwaakt in je,
je geest gaat open
en zal de wereld veranderen….

Meditatie F. Coppieters